Be Strong, Be Healthy, Be Happy!

Blog

22 mrt 2017

Teacher Training Deel III: Mentoren en Beproevingen II

/
Geplaatst door
/
Comments0

Dit is een gastblog van Rebecca Mourits.

Afgelopen oktober opende yogastudio Balanzs voor het eerst haar deuren voor een teacher training. Na een poosje afwegen van voors en tegens nam mijn onderbuikgevoel het over na te horen dat er nog maar een paar plekjes vrij waren – dit avontuur kan ik niet laten liggen!


Hier schreef ik over de eerste van vier belangrijke wijsheden, onderliggende raadgevers die naar boven kwamen tijdens de eerste helft van de opleiding. De volgende figuurlijke mentor die kan helpen om – vaak mentale – beproevingen van een teacher training te overkomen, vind je hier!

Die tweede mentor is een cliché, een onbevredigend antwoord op alles, en een waarheid als een koe. Het is een kernbegrip binnen het principe van yin en yang. Niets is volledig wit of zwart, enkel het één of het ander: waar licht is, is donker, waar donker is licht, en in beide is iets van de ander te vinden.

Yoga teacher training deel 3

Alles is relatief

Zoals ik al zei… zowel het meest frustrerende als vaak het meest ware antwoord dat je kunt geven. Alles is relatief. Hoe graag we ook pasklare oplossingen en eenduidige antwoorden willen, veel definitieve waarheden zijn er eigenlijk niet. Het belangrijkste is om in elke situatie zelf na te blijven denken. Zelf de stipjes te verbinden die er op dat moment toe doen, en los te laten wat er niet toe doet.

Het besef dat alles relatief is, houdt je bescheiden, open en nieuwsgierig. En dat besef komt meer dan eens goed van pas.

Iets simpels waar dit in de teacher training bijvoorbeeld terugkomt, is in het feit dat het ene lichaam is het andere niet is. Sterker nog, hetzelfde lichaam is niet elke dag hetzelfde.

Krijg je je hielen niet op de mat in een down dog? Voelt een poging tot lotushouding meer alsof je je heup een nieuwe plek op je rug probeert te geven? Waar mensen zijn, is onzekerheid: ook binnen yoga hoor je geluiden van twijfel en het niet ‘goed kunnen’ van een houding. Of de bewondering voor een ander die het wel voor elkaar krijgt.

Wat je net iets minder vaak hoort, is dat sommige houdingen voor sommige mensen anatomisch gezien simpelweg niet mogelijk zijn.

“And now that you don’t have to be perfect, you can be good.” – John Steinbeck

Je kunt je spieren nog zo soepel of sterk maken, soms loop je nu eenmaal tegen grenzen op die je niet kunt rekken. De vorm van je botten bijvoorbeeld. Jezelf of een ander pushen om door die onrekbare grenzen heen te duwen, leidt vooral tot gekneusde ledematen en ego’s.

En dan bungelen die hielen verdorie nog steeds boven de grond.

Stating the obvious, maar in de praktijk staan we hier lang niet altijd bij stil. Hoe vaak rekenen we het onszelf niet aan dat we niet in een keurslijf passen?

Soms heb je je er dus gewoon bij neer te leggen. Perfectie is toch… inderdaad. Want wanneer is een yoga practice überhaupt ‘goed’? Als alles lukt zoals op de plaatjes, of wanneer je je na afloop een beetje lichter en gelukkiger voelt? Wanneer je een inzicht mee kunt nemen de rest van je dag in?

En wanneer is een les goed? Alleen als de docent zelf alles perfect uit kan voeren? Of ook wanneer hij of zij bewegingen verbaal helder over kan brengen en mensen met een goed gevoel weer weggaan?

Nobody’s doing a better job at being you, than you.

Daarnaast kun je met het begrip van relativiteit in je achterhoofd dezelfde yoga houdingen opnieuw proberen te ontdekken. Neem bijvoorbeeld je favoriete of minst favoriete asana; wat gebeurt er wanneer je dat vooroordeel loslaat (succes! Moeilijk is niet onmogelijk zeg ik altijd maar. 😉 ) en er met een open, nieuwsgierige blik in gaat? Als je alle gedachten die je daar automatisch over vormt loslaat, in plaats van er in mee te gaan?

Wat gebeurt er als je het gewoon maar eens gaat ervaren, alsof het de allereerste keer is? Grote kans dat je jezelf opeens in een hele andere yoga houding aantreft.

Wat overigens meteen voor een heleboel dingen opgaat… Hoe graag we ook ons gelijk halen, veel vaker is de waarheid van dingen – mensen, situaties, ideeën, denkbeelden – relatief. Afhankelijk van een veelvoud aan factoren. Van hoe je ernaar kijkt, waar het naast staat en in welk licht je het ziet.

Of in welk licht je het zelf zet.

We don’t see things as they are, we see them as we are.

Dat is een eindeloze lijst die je verder zelf in mag vullen. Wat mijzelf binnen de context van de opleiding misschien wel het meest gegrepen heeft, is hoe relatief ik het begrip ‘docent’ ben gaan zien. Waar ik eerst nog dacht “en dan ben ik yoga docent!”, voel ik me inmiddels eerder een yoga-doorgeefluik-in-wording dan een teacher-to-be.

Zoals één van mijn docenten buiten de opleiding zei, “Me, I am not a teacher. I’ve only been here for a few years. Perhaps someone else, who has been teaching for over ten, fifteen years – thát’s a teacher.”

Dat slaat voor mij de spijker op zijn kop. Het voelt namelijk alsof ik juist na de teacher training meer student zal zijn dan ooit. Alsof het hele avontuur na afloop pas echt begint. Niet in de laatste plaats omdat je het lesgeven pas echt leert door het keer op keer te doen, maar ook door het simpele inzien dat er nog zó ontzettend veel bij te leren valt.

“The art of teaching is the art of assisting discovery.” – Mark van Doren

Tegelijkertijd helpt het besef van relativiteit me mijn bangige, onzekere ego te sussen: het gaat niet zozeer om mij persoonlijk. Het gaat simpelweg om het doorgeven van een stukje kennis en kunde en het in dienst staan van de ander. Om het aanwakkeren van een vuurtje dat mensen al ergens in zich hebben branden.

Natuurlijk wil je de allerbeste yoga docent zijn die je kunt zijn, alle kennis in huis hebben, good vibes verspreiden en mensen met een gelukzalige glimlach weg laten lopen. Maar uiteindelijk is ook jouw invloed daarop relatief. Zo horen sommige mensen maar de helft van wat je zegt, komen er een aantal vooral voor Savasana en zal jouw manier van lesgeven niet bij iedereens behoefte aansluiten.

Dat is onoverkomelijk. En helemaal oké.

Dat gezegd hebbende, het effect dat je met je woorden en energie kan hebben is natuurlijk potentieel gigantisch.

Maar goed, dat geldt ook wanneer je zomaar glimlacht naar een onbekende op straat. Alles is…

Juist ja.

Ontvang ons gratis Ebook!

Download direct ons gratis Ebook t.w.v. € 17! Laat je email achter en je kan meteen beginnen met lezen! Ook word je gratis lid van onze nieuwsbrief met leuke Yoga tips en info!

Laat een reactie achter